இல்
என்று முடியும் குறள்கள்
பழியஞ்சிப் பாத்தூ ணுடைத்தாயின் வாழ்க்கை
வழியெஞ்ச லெஞ்ஞான்று மில்
இளங்குமரனார்
நல்வழியால் தேடிய பொருளைப் பகுத்துண்டால் அவன் வாழ்வில் குறைவு இல்லை.
மனைமாட்சி யில்லாள்க ணில்லாயின் வாழ்க்கை
யெனைமாட்சித் தாயினு மில்
இளங்குமரனார்
குடும்பத்திற்குரிய நல்லதன்மை மனைவியிடத்து இல்லையானால் குடும்பம் பெருமையடையாது.
அகனமர்ந்து செய்யா ளுறையு முகனமர்ந்து
நல்விருந் தோம்புவா னில்
இளங்குமரனார்
முகமலர்ந்து விருந்தோம்புபவன் இல்லத்தில் செல்வம் சிறந்து விளங்கும்.
பிறன்பொருளாட் பெட்டொழுகும் பேதைமை ஞாலத்
தறம்பொருள் கண்டார்க ணில்
இளங்குமரனார்
உயர்ந்த அறந்தையும் பொருளையும் ஆய்ந்தவரிடத்துப் பிறன் மனைவியை விரும்பும் அறியாமை இல்லை.
அறன்கடை நின்றாரு ளெல்லாம் பிறன்கடை
நின்றாரிற் பேதையா ரில்
இளங்குமரனார்
அறநெறியைக் கடைப்பிடியாதவருள் பிறன்மனைவியை, விரும்பி நிற்பவரைப் போன்றவர் எவரும் இலர்.
அழுக்கற் றகன்றாரு மில்லையஃ தில்லார்
பெருக்கத்திற் றீர்ந்தாரு மில்
இளங்குமரனார்
பொறாமையால் வளம் பெருகியவரும் இல்லை. பொறுமையால் வளம் சுருங்கியவரும் இல்லை.
ஒன்றா வுலகத் துயர்ந்த புகழல்லாற்
பொன்றாது நிற்பதொன் றில்
இளங்குமரனார்
ஒருநிலை இல்லாத உலகத்தில் உயர்ந்த புகழ் ஒன்று மட்டுமே அழியாதது ஆகும்.
தினற்பொருட்டாற் கொள்ளா துலகெனின் யாரும்
விலைப்பொருட்டா லூன்தருவா ரில்
இளங்குமரனார்
உண்பதற்காக எவரும் வாங்கமாட்டார் என்றால் புலாலை எவரும் விலைப் பொருளாகத் தரமாட்டார்.
நெஞ்சிற் றுறவார் துறந்தார்போல் வஞ்சித்து
வாழ்வாரின் வன்கணா ரில்
இளங்குமரனார்
மனத்தில் பற்றுடையவராய்ப் பற்று இல்லாதவர் போல் இருப்பவரினும் கொடியவர் இலர்.
அருள்கருதி யன்புடைய ராதல் பொருள்கருதிப்
பொச்சாப்புப் பார்ப்பார்க ணில்
இளங்குமரனார்
பொருள் கவரப் பிறர் சோர்வை எண்ணுபவர்க்கு அருளை எண்ணி அன்புடையவராகும் தன்மை இல்லை.
களவென்னுங் காரறி வாண்மை யளவென்னு
மாற்றல் புரிந்தார்க ணில்
இளங்குமரனார்
கட்டுப்பாடு என்னும் தன்மையை உடையவரிடத்துக் களவு எனப்படும் களங்கம் இல்லை.
வேண்டாமை யன்ன விழுச்செல்வ மீண்டில்லை
யாண்டு மஃதொப்ப தில்
இளங்குமரனார்
ஆசை இல்லாமை போன்ற சிறந்த செல்வம் இங்கே இல்லை; எங்கேயும் அதனைப் போன்றது இல்லை.
தக்கா ரினத்தனாய்த் தானொழுக வல்லானைச்
செற்றார் செயக்கிடந்த தில்
இளங்குமரனார்
பெரியவர் கூட்டத்தொடு வாழ வல்ல ஒருவனைப் பகைவர் செய்யக்கூடிய கேடொன்றும் இல்லை.
நல்லினத்தி னூங்குந் துணையில்லை தீயினத்தி
னல்லற் படுப்பதூஉ மில்
இளங்குமரனார்
நல்லவர் துணையிலும் சிறந்த துணையுமில்லை; அதுபோல் தீயவர் துணையிலும் தீமையாக்குவதும் இல்லை.
தெரிந்த வினத்தோடு தேர்ந்தெண்ணிச் செய்வார்க்
கரும்பொருள் யாதொன்றும் மில்
இளங்குமரனார்
ஒரு செயலைச் செய்யும் முறை தெரிந்தவர்களோடு ஆராய்ந்து செய்பவர்க்குச் செய்தற்கரியது எதுவும் இல்லை.
ஒல்வ தறிவ தறிந்ததன் கட்டங்கிச்
செல்வார்க்குச் செல்லாத தில்
இளங்குமரனார்
தக்கதை அறிந்து அதில் உறுதிப்பட்டு நின்று செய்வார்க்குச் செய்ய முடியாதது இல்லை.
பெருங்கொடையான் பேணான் வெகுளி யவனின்
மருங்குடையார் மாநிலத் தில்
இளங்குமரனார்
பெருங் கொடையாளனாகவும், சினங்கொள்ளாதவனாகவும் இருந்தால் அவனைப் போல் சுற்றமுடையார் இரார்.
இழுக்காமை யார்மாட்டு மென்றும் வழுக்காமை
வாயி னஃதொப்ப தில்
இளங்குமரனார்
மறதி இல்லாமை எவரிடத்தும் எப்பொழுதும் தவறாது உண்டாளால் அதற்கு இணையான நலம் இல்லை.
புகழ்ந்தவை போற்றிச் செயல்வேண்டுஞ் செய்யா
திகழ்ந்தார்க் கெழுமையு மில்
இளங்குமரனார்
பாராட்டுக் குரியவற்றைக் கருத்துடன் செய்தல் வேண்டும்; அவ்வாறு செய்யத் தவறியவர்க்குப் பின்நலம் இல்லை.
கண்ணோட்ட மில்லவர் கண்ணிலர் கண்ணுடையார்
கண்ணோட்ட மின்மையு மில்
இளங்குமரனார்
கண்ணோட்டம் இல்லாதவர் கண்ணும் இல்லாதவரே, கண்ணுடையவர் என்றால் கண்ணோட்டம் இருக்கும்.
ஒற்றினா னொற்றிப் பொருள்டெரியா மன்னவன்
கொற்றங் கொளக்கிடந்த தில்
இளங்குமரனார்
ஒற்றரைக் கொண்டு ஆய்ந்து கடமை புரியாதவன் வெற்றி பெறும் வாய்ப்பு இல்லவே இல்லை.
இடுக்கன் வருங்கா னகுக வதனை
யடுத்தூர்வ தஃதொப்ப தில்
இளங்குமரனார்
துன்பம் வரும்போது வெற்றிச் சிரிப்புச் சிரிக்க. அகளைப் போல வெற்றிகொள்வது இல்லை.
திறனறிந்து சொல்லுக சொல்லை யறனும்
பொருளு மதனினூஉங் கில்
இளங்குமரனார்
ஒன்றைச் சொல்லும் திறத்தோடு சொல்ல வேண்டும். ஏனெனில், அதைப் போன்ற அறமும் பொருளும் இல்லை.
அவையறியார் சொல்லன்மேற் கொள்பவர் சொல்லின்
வகையறியார் வல்லதூஉ மில்
இளங்குமரனார்
அவையை அறியாமல் சொல்பவர் சொல்லின் கூறுபாடு அறியார்; அவர் தெளிந்தது ஒன்றும் இல்லை.
செய்க பொருளைச் செறுநர் செருக்கறுக்கு
மெஃகதனிற் கூரிய தில்
இளங்குமரனார்
பொருளை ஆக்குக; அது போல், பகைவர் பெருமையை அழிக்கும் கூர்மையான கருவி இல்லை.
நிலைமக்கள் சால வுடைத்தெனினுந் தானை
தலைமக்க ளில்வழி யில்
இளங்குமரனார்
பரம்பரை வீரர்களை மிகக் கொண்டிருந்தாலும் தக்க தலைமை இல்லையானால் படை சிறப்புறாது.
ஓதி யுணர்ந்தும் பிறர்க்குரைத்தும் தானடங்காப்
பேதையிற் பேதையா ரில்
இளங்குமரனார்
கற்பனகற்றறிந்தும் அவற்றைப் பிறர்க்கு உரைத்தும் தன்னடக்கம் இல்லாத அறிவிலியில் அறிவிலி இல்லை.
பெரிதினிது பேதையார் கேண்மை பிரிவின்கட்
பீழை தருவதொன் றில்
இளங்குமரனார்
அறிவிலியின் நட்பு மிக இனியதாகும்; ஏனெனில், அவனைப் பிரியும் போது துன்பம் இல்லை.
அறவினையு மான்ற பொருளும் பிறவினையும்
பெண்ணேவல் செய்வார்க ணில்
இளங்குமரனார்
தீயபெண்ணின் ஏவலுக்கு ஆட்பட்டுச் செய்பவர் அரமோ, சிறந்த பொருளோ, நல்ல இன்பமோ பெறார்.
எண்சேர்ந்த நெஞ்சத் திடனுடையார்க் கெஞ்ஞான்றும்
பெண்சேர்ந்தாம் பேதைமை யில்
இளங்குமரனார்
மதிப்புமிக்க மனவலிமையுடையவர்க்கு எப்பொழுதும் மதி செட்ட பெண்வழி நடக்கும் அறிவில்லாமை இல்லை
சிறுமை பலசெய்து சீரழிக்குஞ் சூதின்
வறுமை தருவதொன் றில்
இளங்குமரனார்
சிறுமையாக்கிச் சீர் கெடுக்கும் சூதினைக் காட்டிலும் வறுமைப்படுத்துவது எது?
வைத்தான்வாய் சான்ற பெரும்பொரு ளஃதுண்ணான்
செத்தான் செயக்கிடந்த தில்
இளங்குமரனார்
அளவில்லாமல் தேடி அதை உண்ணாமல் மடிந்தவனுக்கு அப்பொருளால் ஆகிய பயனென்ன?
கொடுப்பதூஉந் துய்ப்பதூஉம் மில்லார்க் கடுக்கிய
கோடியுண் டாயினும் மில்
இளங்குமரனார்
கொடுத்தலும் நுகர்தலும் இல்லாதவர்க்குப் பலகோடி இருந்தாலும் அவை இல்லாதவையே.
கருமஞ் செயவொருவன் கைதூவே னென்னும்
பெருமையிற் பீடுடைய தில்
இளங்குமரனார்
என் கடமையைச் செய்ய எவரையும் தேடேன் என்னும் பெருமையே பெருமையாம்.
இன்மை யிடும்பை யிரந்துதீர் வாமென்னும்
வன்மையின் வன்பாட்ட தில்.
இளங்குமரனார்
வறுமை கொடுமையானது; அதனைப் பிச்சையால் மாற்றுவோம் என்பது கொடுமையினும் கொடுமை.
தெண்ணீ ரடுபுற்கை யாயினுந் தாடந்த
துண்ணலி னூங்கினிய தில்.
இளங்குமரனார்
நீரே உலையாகக் காய்ச்சிய கஞ்சி எனினும் முயற்சியால் வந்ததாயின் அதனினும் இனியது இல்லை.
ஆவிற்கு நீரென் றிரப்பினு நாவிற்
கிரவி னிளிவந்த தில்
இளங்குமரனார்
பசுவுக்குத் தண்ணீரே ஆனாலும் கேட்டுப் பெறுதல் நாவுக்கு இழிவேயாகும்.
மக்களே போல்வர் கயவ ரவரன்ன
வொப்பாரி யாங்கண்ட தில்
இளங்குமரனார்
இழிந்தவரும் மக்களைப் போலவே இருப்பர். இப்படி ஒப்பாளவரை யாம் கண்டது இல்லை.
கடலன்ன காமம் முழந்து மடலேறாப்
பெண்ணிற் பெருந்தக்க தில்
இளங்குமரனார்
கடலளவு காமம் கொண்டாலும் அதனை வெளிப்படுத்தாத பெண்மையினும் பெருமையானதில்லை.
காமக் கடல்மன்னு முண்டே யதுநீந்து
மேமப் புணைமன்னு மில்
இளங்குமரனார்
காமக்கடல் இருக்கவே இருக்கிறது; ஆனால் அதளைக் கடக்கும் காவல் மிதப்புத்தான் இல்லை.
பசந்தா ளிவளென்ப தல்லா லிவளைத்
துறந்தா ரவரென்பா ரில்
இளங்குமரனார்
இவள் நிறமாற்றம் கொண்டாள் என்பதை அன்றி, அவர் பிரிந்தார் என்பார் இலரே.
வீழ்வாரி னின்சொற் பெறாஅ துலகத்து
வாழ்வாரின் வன்கணா ரில்
இளங்குமரனார்
விரும்புவாரின் நன் மொழி கேளாமல் உலகில் வாழ்பவரினும் வன்கொடியர் இல்லை.
எனைத்தொன் றினிதேகாண் காமம்தாம் வீழ்வார்
நினைப்ப வருவதொன் றில்
இளங்குமரனார்
நினைத்த அளவில் இன்பம் தரும் காதலுக்கு ஒப்பான ஒன்று இருக்கவோ செய்கிறது?
இருந்துள்ளி யென்பரித னெஞ்சே பரிந்துள்ளல்
பைதல்நோய் செய்தார் கணில்
இளங்குமரனார்
துன்பம் தந்தவர்க்கு இரக்கம் இல்லை; நெஞ்சே! நீ வருந்திஆவது என்ன?