தரும்
என்று முடியும் குறள்கள்
அன்பிற்கு முண்டோ வடைக்குந்தா ழார்வலர்
புல்கணீர் பூச றரும்
இளங்குமரனார்
அன்பை அடைத்து வைக்கும் கதவு இல்லை; அன்புக்குரியவர் கண்ணீரே அதனைக் காட்டிவிடும்.
சிறுமையு ணீங்கிய வின்சொன் மறுமையு
மிம்மையு மின்பந் தரும்
இளங்குமரனார்
சிறுமையற்ற இனிய சொல், கூறும் பொழுதுடன் எப்பொழுதும் இன்பம் தரும்.
நன்றிக்கு வித்தாகு நல்லொழுக்கம் தீயொழுக்க
மென்று மிடும்பை தரும்
இளங்குமரனார்
நன்மைக்கெல்லாம் நல்லொழுக்கம் மூலமாகும்; தீய ஒழுக்கமோ எப்பொழுதும் துன்பமே தரும்.
நடுவின்றி நன்பொருள் வெஃகிற் குடிபொன்றிக்
குற்றமு மாங்கே தரும்
இளங்குமரனார்
நடுவுநிலை இல்லாமல் பிறர் பொருளை விரும்பின் அது குடியைக் கெடுத்துக் குற்றம் தரும்.
புறங்கூறிப் பொய்த்துயிர் வாழ்தலிற் சாத
லறம்கூறு மாக்கந் தரும்
இளங்குமரனார்
புறஞ்சொல்லிப் பொய்யாக உயிர் வாழ்வதிலும் இறப்பது அறவழியில் தடந்த நன்மையைத் தரும்.
பற்றற்றே மென்பார் படிற்றொழுக்க மெற்றெற்றென்
றேதம் பலவுந் தரும்
இளங்குமரனார்
பற்று இல்லை என்று சொல்லிக் கரவாக நடத்தல், என்ன! என்ன! என்னும் துன்பம் பலவும் தரும்.
களவின்கட் கன்றிய காதல் விளைவின்கண்
வீயா விழுமந் தரும்
இளங்குமரனார்
களவின் மேல் கொண்ட பேராசை, முடிவில் நீங்காத துன்பங்களைத் தரும்.
பொய்யாமை யன்ன புகழில்லை பொய்யாமை
யெல்லா வறமுந் தரும்
இளங்குமரனார்
பொய் சொல்லாமை போன்ற புகழ்ப் பேறு எதுவும் இல்லை; அதில் குறையாமை எல்லா அறங்களையும் தரும்.
செய்யாமல் செற்றார்க்கு மின்னாத செய்தபி
னுய்யா விழுமந் தரும்
இளங்குமரனார்
தான் தீமை செய்யாதிருக்கவும் தனக்குத் தீமை செய்தவர்க்கும் தீமை செய்தல் தீராத் துயரே.
அறவினை யாதெனிற் கொல்லாமை கோறல்
பிறவினை யெல்லாந் தரும்
இளங்குமரனார்
கொலை செய்யாமையே அறச் செயல் ஆகும்; கொல்லுதல் மற்றைத் தீவினைகளை யெல்லாம் தரும்.
ஆரா இயற்கை யவாநீப்பி னந்நிலையே
பேரா வியற்கை தரும்
இளங்குமரனார்
அளவுக்கு உட்படாத இயல்புடைய ஆசையை அகற்றினா அவ்வளவில் அசையா உறுதிநிலையை அது தரும்.
எனைத்தானு நல்லவை கேட்க வனைத்தானு
மான்ற பெருமை தரும்
இளங்குமரனார்
எவ்வளவு சிறிதளவாயினும் நல்லதைக்கேட்டல் அவ்வளவாலும் மிகுந்த நன்மையைத் தரும்.
மனநல மன்னுயிர்க் காக்க மினநல
மெல்லாப் புகழும் தரும்
இளங்குமரனார்
மக்களுயிர்க்கு மனநலமே வளமாகும்; அதனோடு இன நலமும் அமைதல் எல்லாப் பெருமையுமாம்.
முரண்சேர்ந்த மொய்ம்பி னவர்க்கு மரண்சேர்ந்தா
மாக்கம் பலவுந் தரும்
இளங்குமரனார்
வெற்றி கொள்ளும் வலிமையமைந்தவர்க்கும், தக்க இடமும் அமையுமானால் நலம் பலவுமாம்.
காதன்மை கந்தா வறிவறியார்த் தேறுதல்
பேதைமை யெல்லாந் தரும்
இளங்குமரனார்
அறிய வேண்டியவற்றை அறியாதவரை அன்பு காரணமாகத் தெரிந்தெடுத்தல் முழுமையான அறியாமையாகும்
தேரான் பிறனைத் தெளிந்தான் வழிமுறை
தீரா விடும்பை தரும்
இளங்குமரனார்
ஆராயாமல் ஒருவனைத் தேர்ந்தெடுத்தல் அவனுக்கே அன்றி அவன் மரபினர்க்கும் நீங்காத் துயராகும்.
தேரான் றெளிவுந் தெளிந்தான்க ணையுறவுந்
தீரா விடும்பை தரும்
இளங்குமரனார்
ஆராயாமல் ஒருவனைத் தெளிவதும்; பின்னர்த் தெளிந் தவன்மேல் ஐயப்படுவதும் நீங்காத் துன்பம் தரும்.
விருப்பறாச் சுற்ற மியையி னருப்பறா
வாக்கம் பலவுந் தரும்
இளங்குமரனார்
விருப்பம் நீங்காத சுற்றம் அமைந்தால், நீங்குதல் இல்லாத நன்மைகள் பலவும் உண்டாம்.
அருமை யுடைத்தென் றசாவாமை வேண்டும்
பெருமை முயற்சி தரும்
இளங்குமரனார்
செய்தற்கு அரியது எனச் சோர்வடையாமை வேண்டும்; முயன்று செய்தால் அது வெற்றியைத்தரும்.
தெய்வத்தா னாகா தெனினு முயற்சிதன்
மெய்வருத்தக் கூலி தரும்
இளங்குமரனார்
இயற்கையால் ஒரு செயல்நிறைவேறாது எனினும் முயற்சி பட்டபாட்டளவுக்குப் பயன் தரவே செய்யும்.
துணைநல மாக்கந் தரூஉம் வினைநலம்
வேண்டிய வெல்லாந் தரும்
இளங்குமரனார்
துணையின் நல்லதன்மை வளத்தைத் தரும்; ஆனால் எடுத்த செயலின் நல்லதன்மையோ விரும்பும் எல்லாம் தரும்.
கடிந்த கடிந்தொரார் செய்வார்க் கவைதா
முடிந்தாலும் பீழை தரும்
இளங்குமரனார்
உயர்ந்தோர் விலக்கியவற்றை விலக்காமல் செய்தவர்க்கு அவர் மனம் போல் முடிந்தாலும், முடிவிலாத்துயரே தரும்.
கடைகொட்கச் செய்தக்க தாண்மையிடைக் கொட்கி
னெற்றா விழுமந் தரும்
இளங்குமரனார்
செயல் முடியும் வரை செய்துவிடுவதே ஆண்மையாகும்; இடையே விட்டால் நீங்காத துன்பம் உண்டாகும்.
மன்னர் விழைப விழையாமை மன்னரான்
மன்னிய வாக்கந் தரும்
இளங்குமரனார்
ஆட்சியர் துய்க்க விரும்பும் ஒன்றைத் தாம் விரும்பாதிருந்தால் அதனால் பெருநலம் உண்டாகும்.
பழைய மெனக்கருதி பண்பல்ல செய்யுங்
கெழுதகைமை கேடு தரும்.
இளங்குமரனார்
யாம் ஆள்பவர்க்குப் பழைய தொடர்புடையோம் என்று எண்ணிப் பண்பற்றவற்றைச் செய்தல் கேடாகும்.
புணர்ச்சி பழகுதல் வேண்டா வுணர்ச்சிதா
னட்பாங் கிழமை தரும்
இளங்குமரனார்
தொட்டுப்பழகுதல் என்பது வேண்டுவது இல்லை; ஒத்த எண்ணத்தால் பழகுவதே நட்புரிமை ஆகும்.
ஆய்ந்தாய்ந்து கொள்ளாதான் கேண்மை கடைமுறை
தான்சாந் துயரந் தரும்
இளங்குமரனார்
பல்கால் எண்ணிப்பாராமல் நட்புச் செய்யின் இறுதியில்தான் அழிந்து போகும் துன்பத்தையே அது உண்டாக்கும்
இகலென்னு மெவ்வநோய் நீக்கின் றவலில்லாத்
தாவில் விளக்கந் தரும்
இளங்குமரனார்
மாறுபாடு என்னும் துன்பநோய் ஒழிந்தால், கெடுதல் இல்லாத குற்றமற்ற புகழ் ஒளி உண்டாகும்.
மனமாணா வுட்பகை தோன்றி னினமாணா
வேதம் பலவுந் தரும்
இளங்குமரனார்
கெடுமனத்தால் உட்பகை உண்டானால், இனத்தோடும் கெடும் துயரம் பலவும் உண்டாக்கும்.
உறன்முறையா னுட்பகை தோன்றி னிறல்முறையா
னேதம் பலவுந் தரும்
இளங்குமரனார்
மிகநெருங்கியவரிடத்து உட்பகை உண்டானால் அது, அழிந்துபடும் துயரம் பலவற்றையும் ஆக்கும்.
பெரியாரைப் பேணா தொழுகிற் பெரியாராற்
பேரா விடும்பை தரும்
இளங்குமரனார்
பெரியவர்களை மதியாமல் நடந்தால், அவரால், நீங்காத தொல்லை உண்டாதற்கு இடமாகும்.
பேணாது பெண்விழைவா னாக்கம் பெரியதோர்
நாணாக நாணுத் தரும்
இளங்குமரனார்
வாழ்வை எண்ணாமல் பாலியலிலேயே பற்றுவைப்பவன் உயர்வு, நாணத்திற்கு இடமாகித் தலைக் குனிவாம்.
இல்லாள்கட் டாழ்ந்த வியல்பின்மை றெஞ்ஞான்றும்
நல்லாரு ணாணுத் தரும்
இளங்குமரனார்
பாலியலுக்கு அடிமைப்பட்டு நிற்கும் பண்பு இல்லாமை எப்பொழுதும் பண்பாளர்முன் வெட்கமுறச் செய்யும்.
அன்பின் விழையார் பொருள்விழையு மாய்தொடியா
ரின்சொ லிழுக்கந் தரும்
இளங்குமரனார்
அன்பால் விரும்பாமல் பொருளுக்கு விரும்புவார் இனிய சொல்இழிவு உண்டாக்கும்.
இற்பிறந்தார் கண்ணேயு மின்மை யிளிவந்த
சொல்பிறக்குஞ் சோர்வு தரும்
இளங்குமரனார்
வறுமை, நற்குடிப் பிறப்பாளரிடத்தும் இழிசொல் சொல்லும் தளர்வை உண்டாக்கும்.
கரத்தலு மாற்றேனிந் நோயைநோய் செய்தார்க்
குரைத்தலு நாணுத் தரும்
இளங்குமரனார்
நோயை மறைக்கவும் முடியவில்லை; நோய் தந்தவர்க்குச் சொல்லவும் நாணமாகின்றது.