காலம் அறிதல் — அதிகாரம் 49

குறள்கள்

1. குறள் 481 — பகல்வெல்லுங் கூகையைக் காக்கை யிகல்வெல்லும் வேந்தர்க்கு வேண்டும் பொழுது
2. குறள் 482 — பருவத்தோ டொட்ட வொழுக றிருவினைத் தீராமை யார்க்குங் கயிறு
3. குறள் 483 — அருவினை யென்ப வுளவோ கருவியாற் கால மறிந்து செயின
4. குறள் 484 — ஞாலங் கருதினுங் கைகூடுங் காலங் கருதி யிடத்தாற் செயின்
5. குறள் 485 — காலங் கருதி இருப்பர் கலங்காது ஞாலங் கருது பவர்
6. குறள் 486 — ஊக்க முடையா னொடுக்கம் பொருதகர் தாக்கற்குப் பேருந் தகைத்து
7. குறள் 487 — பொள்ளென வாங்கே புறம்வேரார் காலம்பார்த் துள்வேர்ப்ப ரொள்ளி யவர்
8. குறள் 488 — செறுநரைக் காணிற் சுமக்க விறுவரை காணிற் கிழக்காந் தலை
9. குறள் 489 — எய்தற் கரிய தியைந்தக்கா லந்நிலையே செய்தற் கரிய செயல்
10. குறள் 490 — கொக்கொக்க கூம்பும் பருவத்து மற்றதன் குத்தொக்க சீர்த்த விடத்து