அதிகாரம் 127

அவர்வையின் விதும்பல்

வீழ்வார் வருகையினை விழித்திருந்து பார்த்ததிலே
ஒளிவீசும் என்கண்கள் ஒளிமங்கிப் போயினவே

கைவிரலாம் கோடிட்டுப் கணக்கிட்டுப் பார்த்ததினால்
கைவிரல்தான் தேய்ந்ததன்றி கணவர் வந்து சேரலையே

இன்றவரைச் சிறிதுநாள் இறந்திருப்பாய் இலங்கிழையாய்
என்கின்றாய் இருந்தாலும் என் அணிகள் கழன்றிடுதே

என்னுள்ளம் அவரோடு எடுத்திட்டார் என்கணவர்
கையோடு கொண்டுவந்து காட்டுவரோ என்தோழி

காமத்தைத் தந்துவிட்டுக் கடல்தாண்டிச் சென்றவரை
மலைமீது ஏறிநின்று வரும்வழியை நோக்குகின்றேன்

காதலரின் வரும்நாளைக் கணக்கிட்டுப் பார்க்கையிலே
ஒருநாள் ஓராண்டாய் உயருதே என்செய்வேன்

குறிப்பு : வீழ்வார் - கணவர் . கோடிட்டு - கைவிரலால் சுவரில் கோடு போடுதல் . ஒரு கோடு ஒரு நாளைக் குறிக்கும் . ” கோடு போட்டுக் கணக்கு பார்த்தாள் ” என்று சொல்வதிலிருந்து படிப்பறிவு அறவே இல்லை என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ளலாம் .

- வேற்கவிராயர்