அதிகாரம் 130

நெஞ்சொடு புலத்தல்

அவரோடு அவர்நெஞ்சு அடக்கமுடன் இருக்கையிலே
என்நெஞ்சே நீமட்டும் என்னை விட்டு ஏகுவதேன்

அன்பில்லார் என அறிந்தும் அவரிடமே போவதுதான்
நியாயமா என்நெஞ்சே நான் அதற்கு சம்மதியேன்

வேண்டாத அவரிடமே விரும்பிநீ போவதுதான்
கேட்பதற்கு ஆளில்லை கிறுக்கியிவள் என நினைப்பா

பிரிவுக்கு முன் அஞ்சும் பிரிந்தபின் அது அஞ்சும்
எப்போதும் என்நெஞ்சு இன்னல்தான் செய்கிறதே

நெஞ்சில் நிறைந்ததுன்பம் நீக்குவார் வருவாரோ
நெஞ்சே நீயன்றி வேறுயார் துணை எனக்கு

மறந்துவிடு பிரிந்தவரை மடநெஞ்சே நாணமதை
முற்றும் இழந்தேனே மூதேவி உன்னாலே

- வேற்கவிராயர்