யவர்
என்று முடியும் குறள்கள்
இலமென்று வெஃகுதல் செய்யார் புலம்வென்ற
புன்மையில் காட்சி யவர்
இளங்குமரனார்
ஐம்புலன்களையும் வெற்றி கொண்ட அறிவாளர் எமக்கு இல்லை என்று பிறர் பொருளை விரும்பார்.
பொருடீர்ந்த பொச்சாந்துஞ் சொல்லார் மருடீர்ந்த
மாசறு காட்சி யவர்
இளங்குமரனார்
மயக்கம் நீங்கிய குற்றமில்லாத அறிவினர் பொருளற்ற சொற்களை மறந்தும் கூறமாட்டார்.
இடனில் பருவத்து மொப்புரவிற் கொல்கார்
கடனறி காட்சி யவர்
இளங்குமரனார்
ஒப்புரவு அறிந்த அறிவாளர் தமக்கு உதவமுடியாத நிலையிலும் உதவுதலில் தளரார்.
உயிருடம்பின் னீக்கியா ரென்ப செயிருடம்பிற்
செல்லாத்தீ வாழ்க்கை யவர்
இளங்குமரனார்
துன்புறும் உடலொடு நல்வழியில் செல்லாத கொடுமையர் என்பர் ஓர் உயிரை அதன் உடலில் இருந்து நீக்கியவர்.
தலைப்பட்டார் தீரத் துறந்தார் மயங்கி
வலைப்பட்டார் மற்றை யவர்
இளங்குமரனார்
முழுமையாகப் பற்று அற்றவரே துறவில் உயர்ந்தோர்; மற்றவர்கள் ஆசைவலைக்குள் அகப்பட்டவர்.
விலங்கொடு மக்க ளனைய ரிலங்குநூல்
கற்றாரோ டேனை யவர்
இளங்குமரனார்
கற்றவர்க்கும் கல்லாதவர்க்கும் உள்ள வேறுபாடு மக்களுக்கும் விலங்குக்கும் உள்ள வேறுபாடாம்.
பிழைத்துணர்த்தும் பேதைமை சொல்லா ரிழைத்துணர்ந்
தீண்டிய கேள்வி யவர்
இளங்குமரனார்
நுட்பமாக அறிந்து நிரம்பிய கேள்வியறிவுடையவர் ஒன்றைத் தவறாக உணர்ந்து அறிவில்லாமல் சொல்ல மாட்டார்.
இடிக்குந் துணையாரை யாள்வாரை யாரே
கெடுக்குந் தகைமை யவர்
இளங்குமரனார்
கண்டித்துச் சொல்லத்தக்க பெரியவரைத் துணையாகக் கொண்டவரைக் கெடுக்க வல்லார் எவரும் இல்லை.
பொள்ளென வாங்கே புறம்வேரார் காலம்பார்த்
துள்வேர்ப்ப ரொள்ளி யவர்
இளங்குமரனார்
ஒளியுடையவர் வெளிப்படத் தம் உணர்வைக் காட்டாமல், காலத்தை எதிர்பார்த்து அடங்கியிருப்பர்.
இடுக்கட் படினு மிளிவந்த செய்யார்
நடுக்கற்ற காட்சி யவர்
இளங்குமரனார்
உறுதியான அறிவுடையவர் எவ்வளவு துன்பம் வரினும் இழிவான செயலைச் செய்யமாட்டார்.
கொளப்பட்டே மென்றெண்ணிக் கொள்ளாத செய்யார்
துளக்கற்ற காட்சி யவர்
இளங்குமரனார்
அசைவில்லாத அறிவாளர், யாம் ஆள்பவர் விருப்புக்கு உரியம் என்று கருதி அவர் விரும்பாதவற்றைச் செய்யார்.
அவையறிந் தாராய்ந்து சொல்லுக சொல்லின்
றொகையறிந்த தூய்மை யவர்
இளங்குமரனார்
சொல்தொகுதியை அறிந்தோர் தாம் சொல்லும் அவையின் தன்மையை ஆராய்ந்து சொல்வாராக.
இடைதெரிந்து நன்குணர்ந்து சொல்லுக சொல்லின்
நடைதெரிந்த நன்மை யவர்
இளங்குமரனார்
சொல்லின் ஒழுங்கினைத் தெரிந்த நல்லவர், தாம்சொல்லும் இடத்தினை நன்றாக ஆராய்ந்து சொல்வாராக.
வகையறிந்து வல்லவை வாய்சோரார் சொல்லின்
தொகையறிந்த தூய்மை யவர்
இளங்குமரனார்
சொல் தொகுதியை அறிந்தமேலோர், சொல் வகையைத் தெரிந்து வன்மையானவற்றைச் சொல்லார்.
அழிவந்த செய்யினு மன்பறா ரன்பின்
வழிவந்த கேண்மை யவர்
இளங்குமரனார்
அன்பு வழிப்பட்ட நண்பினர், தமக்கு அழிவானவற்றை நண்பர் செய்தாலும் அவ்வன்பில் நீங்கார்.
இகலெதிர் சாய்ந்தொழுக வல்லாரை யாரே
மிகலூக்குந் தன்மை யவர்
இளங்குமரனார்
மாறுபாட்டுக்கு எதிராக நடக்கும் திறமை அமைந்தவரை எவரும் அம்மாறுபாட்டில் மிகப்படுத்த இயலாது.
நாண்வேலி கொள்ளாது மன்னோ வியன்ஞாலம்
பேணலர் மேலா யவர்
இளங்குமரனார்
உலகமே கிடைத்தாலும் உயர்ந்தோர் நாணம் என்பதை விட்டு அதனைக் கொள்ளமாட்டார்.
இரவா ரிரப்பார்க்கொன் றீவர் கரவாது
கைசெய்தூண் மாலை யவர்
இளங்குமரனார்
வஞ்சமில்லாமல் உழுதுவாழ்பவர் பிறரிடம் ஒன்றைக் கேளார்; கேட்டவர்க்கும் இல்லை என்னாது தருவார்.