தவர்
என்று முடியும் குறள்கள்
குழலினி தியாழினி தென்பதம் மக்கண்
மழலைச்சொற் கேளா தவர்
இளங்குமரனார்
தம் மக்களின் இனிய மழலையைக் கேளாதவரே குழலிசை இனிது யாழிசை இனிது என்பர்.
பகச்சொல்லிக் கேளிர்ப் பிரிப்பர் நகச்சொல்லி
நட்பாட றேற்றா தவர்
இளங்குமரனார்
மகிழுமாறு பேசி நட்புக் கொள்ளத் தெரியாதவரே பிளவுபடுமாறு பேசி நண்பரைப் பிரித்துவிடுவர்.
வசையொழிய வாழ்வாரே வாழ்வா ரிசையொழிய
வாழ்வாரே வாழா தவர்
இளங்குமரனார்
உயிரோடு வாழ்பவர் என்பவர் பழியில்லாமல் வாழ்பவரே; பழியோடு வாழ்பவர் உயிரோடு வாழாதவர் ஆவர்.
இலர்பல ராகிய காரண நோற்பார்
சிலர்பலர் நோலா தவர்
இளங்குமரனார்
தவம் செய்யார் பலராகக் காரணம், உறுதியுடையவர் சிலரும் அஃதில்லார் பலருமாக இருப்பதேயாம்.
அளவல்ல செய்தாங்கே வீவர் களவல்ல
மற்றைய தேற்றா தவர்
இளங்குமரனார்
களவு அல்லாமல் வேறு ஒன்றும் செல்றியாதவர் அளவுக்கு மீறி அதனைச் செய்து அதனாலேயே அழிவர்
கண்ணுடைய ரென்பவர் கற்றோர் முகத்திரண்டு
புண்ணுடையர் கல்லா தவர்
இளங்குமரனார்
கண்ணுடையவர் என்று சொல்லப்படுபவர் கற்றவர். கல்லாதவர், முகத்தில் இரண்டு புண்ணுடையவரே.
உடையார்மு னில்லார்போ லேக்கற்றுங் கற்றார்
கடையரே கல்லா தவர்
இளங்குமரனார்
வலிமையுடையவர்முன் வலிமை இல்லாதவர் போல் செருக்கற்றுக் கற்றவரே கற்றவர்; பிறர் கல்லாதவர்.
உளரென்னு மாத்திரைய ரல்லாற் பயவாக்
களரனையர் கல்லா தவர்
இளங்குமரனார்
கல்லாதவர் உயிரோடு இருப்பவர் என்பதை அல்லாமல், பயன் செய்யாத உவர் நிலம் ஒப்பவரே ஆவர்.
அறிவுடையா ராவ தறிவா ரறிவிலா
ரஃதறி கல்லா தவர்
இளங்குமரனார்
அறிவுடையவர் எனப்படுபவர் வருவது அறிபவர்; அறிவில்லாதவர் என்பார் அவ்வாறு அறியாதவர்.
மண்ணோ டியைந்த மரத்தனையர் கண்ணோ
டியைந்துகண் ணோடா தவர்
இளங்குமரனார்
கண் இருந்தும் கண்ணோட்டம் இல்லாதவர் மண்ணோடு பொருந்தி நிற்கும் மரத்தைப் போன்றவர்.
அற்றேமென் றல்லற் படுபவோ பெற்றேமென்
றோம்புத றேற்றா தவர்
இளங்குமரனார்
பெற்றேம்' என்று கருமித்தனமாக வைத்தலை எண்ணாதவர் 'இழந்தேம்' என்று துன்பப் படார்.
முறைப்படச் சூழ்ந்து முடிவிலவே செய்வர்
திறப்பா டிலாஅ தவர்
இளங்குமரனார்
செயல் திறம் இல்லாதவர், முறையாக ஆராய்ந்தாலும் நிறைவேறாத வகையிலேயே செயலாற்றுவர்.
பலசொல்லக் காமுறுவர்
மன்றமா சற்ற சிலசொல்லல் றேற்றா தவர்
இளங்குமரனார்
குற்றமற்ற சிலவற்றைச் சொல்லத் திறமில்லாதவரே பலவற்றைச் சொல்ல விருப்பப்படுவர்.
பகையகத்துச் சாவா ரெளிய ரரிய
அவையகத் தஞ்சா தவர்
இளங்குமரனார்
போரில் துணிந்து போரிட்டுச் சாகின்றவர் பலர். ஆனால், கற்றோர் அவையில் பேச வல்லவர் மிகச் சிலர்.
அரம்போலுங் கூர்மைய ரேனும் மரம்போல்வர்
மக்கட்பண் பில்லா தவர்
இளங்குமரனார்
மக்களியல்பு இல்லாதவர் கூர்மையான அறிவு உடையவர் என்றாலும் கூர்மை இல்லாதவரே.
செற்றா ரெனக்கை விடலுண்டோ நெஞ்சேயா
முற்றா லுறாஅ தவர்
இளங்குமரனார்
நெஞ்சே! நாம் விரும்பினாலும் விரும்பாதவரை, அவர் வெறுத்தார் என நாம் வெறுப்பதுண்டோ?