கல்லா
என்று தொடங்கும் குறள்கள்
கல்லாதான் சொற்கா முறுதன் முலையிரண்டும்
இல்லாதாள் பெண்காமுற் றற்று
இளங்குமரனார்
கல்வியறிவில்லாதவன் கற்றவன் போல் சொல்ல விரும்புவது மார்பகம் இல்லாதவள் இன்புற விரும்புவது போன்றதாம்.
கல்லா தவரு நனிநல்லர் கற்றார்முற்
சொல்லா திருக்கப் பெறின்
இளங்குமரனார்
கல்வியறிவாளர் முன் சொல்லாடாமல் இருப்பாரானால் அவரும் கற்றவர் போல் மிக நல்லவரே ஆவர்.
கல்லாதா னொட்பங் கழியநன் றாயினும்
கொள்ளா ரறிவுடை யார்
இளங்குமரனார்
கல்வியறிவில்லாதவன் சிறந்த அறிவுடையவன் எனினும் கற்றோர் அவனைக் கற்றவனாகக் கருதார்.
கல்லா வொருவன் றகைமை தலைப்பெய்து
சொல்லாடச் சோர்வு படும்
இளங்குமரனார்
கல்லாத ஒருவனின் அறிவு இல்லாமை, அவன் உரையாடத் தொடங்கிய அளவில் புலப்பட்டு விடும்.
கல்லார்ப் பிணிக்குங் கடுங்கோ லதுவல்ல
தில்லை நிலக்குப் பொறை
இளங்குமரனார்
கடுமையான ஆட்சி அறிவில்லாரைச் சார்ந்ததாக இருக்கும், அது அல்லாது நிலத்திற்குப் பாரமாவது வேறொன்றில்லை.
கல்லா தவரிற் கடையென்ப கற்றறிந்தும்
நல்லார் அவை அஞ்சுவார்
இளங்குமரனார்
படித்தும் அறிஞர் அவையில் பேச அஞ்சுபவர் படியாக வரினும் கீழானவர் ஆவர்.
கல்லான் வெகுளுஞ் சிறுபொரு ளெஞ்ஞான்றும்
ஒல்லானை யொல்லா தொளி
இளங்குமரனார்
ஆகியவரைப் போர்த்திறம் கல்லாமல் சீறும் எளியவன் பகையை அழியாதவனைப் புகழ் என்றும் அடையாது.