அன்று
என்று முடியும் குறள்கள்
விருந்து புறத்ததாத் தானுண்டல் சாவா
மருந்தெனினும் வேண்டற்பாற் றன்று
இளங்குமரனார்
உயிர் தளிக்கச் செய்யும் உணவே எனினும், விருந்தினர்க்கு உதவாமல் தானே உண்பது ஆகாது.
பற்றுள்ள மென்னு மிவறன்மை யெற்றுள்ளு
மெண்ணப் படுவதொன் றன்று
இளங்குமரனார்
கருமித்தனம் என்னும் குற்றம் எக்குற்றத் தொடும் ஒப்பிட்டு எண்ணத் தக்கதில்லை. அது பெருங்குற்றமாகும்.
அறிந்தாற்றிச் செய்கிற்பாற் கல்லால் வினைதான்
சிறந்தானென்று ஏவற்பாற் றன்று
இளங்குமரனார்
நன்றாக எண்ணிச் சிறப்பாகச் செய்பவரை அல்லாமல் பிறரைச் சிறந்தாரௌச் செயலுக்கு ஏற்றல் ஆகாது.
நாநல மென்னு நலனுடைமை யந்நலம்
யாநலத் துள்ளதூஉ மன்று
இளங்குமரனார்
சொல்வன்மை என்னும் நன்மை பெருநன்மை, அது வேறு எந்தநலத்திலும் உள்ளது இல்லை.
மனத்தி னமையா தவரை எனைத்தொன்றுஞ்
சொல்லினாற் றேறற்பாற் றன்று
இளங்குமரனார்
மனத்தில் பொருந்தா நண்பினரை அவர் சொல்லால் சிறிதும் நம்புதல் ஆகாது.
பகையென்னும் பண்பி லதனை யொருவன்
நகையேயும் வேண்டற்பாற் றன்று
இளங்குமரனார்
பகை எனப்படும் பண்பற்ற ஒன்றை ஒருவன் விளையாட்டுக்காகக் கூட விரும்புதல் ஆகாது.
குணநலஞ் சான்றோர் நலனே பிறநல
மெந்நலத் துள்ளதூ மன்று
இளங்குமரனார்
சான்றோர் நலம் என்பது அவர் குண நலமாம்; மற்றை நலங்கள் எந்த நலத்தொடும் சேரா.
இரக்க இரத்தக்கார்க் காணிற் கரப்பின்
அவர்பழி தம்பழி யன்று
இளங்குமரனார்
கேட்டுப் பெறத்தக்கவரிடம் கேட்டுப் பெறுக. அவர் மறுத்தால் அவர்பழியே; கேட்டவர் பழியன்று.
செற்றார்பின் செல்லாப் பெருந்தகைமை காமநோ
யுற்றா ரறிவதொன் றன்று
இளங்குமரனார்
காமத்துயர் பட்டவர், வெறுத்தவர் பின்போகாத வலிமையை உடையவர் அல்லர்.