வரும்
என்று முடியும் குறள்கள்
தம்பொரு ளென்பதம் மக்க ளவர்பொரு
டந்தம் வினையான் வரும்
இளங்குமரனார்
தாம் பெற வேண்டும் உயர்ந்த பொருள் என்பது மக்களே; அம்மக்கள் பொருள் அவர்கள் முயற்சியால் வரும்.
ஒன்னார்த் தெறலு முவந்தாரை யாக்கலு
மெண்ணிற் றவத்தான் வரும்
இளங்குமரனார்
தவத்தன்மையினர் நினைத்தால் பகைவரை அழிக்கவும், நண்பரைக் காக்கவும் கூடும்.
மறத்தல் வெகுளியை யார்மாட்டுந் தீய
பிறத்த லதனான் வரும்
இளங்குமரனார்
எவரிடத்தும் சிளமில்லாமை வேண்டும்; ஏனெனில் தீமையெல்லாம் அதனாலேயே உண்டாவதால்.
பிறர்க்கின்னா முற்பகற் செய்யிற் தமக்கின்னா
பிற்பகற் றாமே வரும்
இளங்குமரனார்
பிறர்க்குத் துன்பத்தைக் காலையில் செய்தால் செய்த அவனுக்குத் துன்பம் அன்று மாலையிலேயே தேடி வந்துவிடும்.
வேண்டுங்கால் வேண்டும் பிறவாமை மற்றது
வேண்டாமை வேண்ட வரும்
இளங்குமரனார்
விருப்பம் உண்டாம் காலத்தே விரும்பாமை வேண்டும்; அது, விரும்பாமையை விரும்ப உண்டாகும்.
தூஉய்மை யென்பது தவாவின்மை மற்றது
வாஅய்மை வேண்ட வரும்
இளங்குமரனார்
தூய தன்மை என்பது ஆசை இல்லாமையே; அது, அகத் தூய்மையாம் வாய்மையை விரும்புவதால் வரும்.
அவாவினை யாற்ற வறுப்பிற் றவாவினை
தான்வேண்டு மாற்றான் வரும்
இளங்குமரனார்
ஆசையை ஒருவன் இல்லாமல் ஆக்கிவிட்டால், அழியா செயல்கள் அவன் விரும்பியவாறு வரும்.
அவாவில்லார்க் கில்லாகுந் துன்பமஃ துண்டேற்
றவாஅது மேன்மேல் வரும்
இளங்குமரனார்
ஆசை இல்லாதவர்க்குத் துன்பமும் இல்லாமல் போகும்; அவ்வாசை இருந்தால் துன்பம் நீங்காமல் தொடரும்.
மனந்தூய்மை செய்வினை தூய்மை யிரண்டு
மினந்தூய்மை தூவா வரும்
இளங்குமரனார்
மனநலம் செயல் நலம் என்னும் இரண்டும், தான் சேர்ந்த இளநலம் தருவதால் வருவனவாகும்.
தமராகித் தற்றுறந்தார் சுற்ற மமராமைக்
காரண மின்றி வரும்
இளங்குமரனார்
தம் உறவினராக இருந்து தம்மை நீங்கியவர், நீங்கியதற்குரிய காரணம் நீங்கியபின் சுற்றமாக வருதல் கூடும்.
இன்மை யெனவொரு பாவி மறுமையும்
இம்மையும் மின்றி விடும்
இளங்குமரனார்
வறுமை என்னும் பாவி உயிருள்ள அளவும் கெடுப்பான். இறந்த பின்னரும் குடி கெடுப்பான்.
பனியரும்பிப் பைதல்கொண் மாலை துனியரும்பித்
துன்பம் வளர வரும்
இளங்குமரனார்
பலியோடு வாட்டும் மாலை, வெறுப்பும் துயரும் பெருகுமாறு வரும்.
காதல ரில்வழி மாலை கொலைக்களத்
தேதிலர் போல வரும்
இளங்குமரனார்
அவர் இல்லாத வேளையில் இந்த மாலை கொலைக் கனத்துக் கொலைஞர் போல வரும்.