இடத்து
என்று முடியும் குறள்கள்
வலியார்முற் றம்மை நினைக்கதாந் தம்மின்
மெலியார்மேற் செல்லு மிடத்து
இளங்குமரனார்
தன்னில் வலிமை குறைந்தவரைத் தாக்கச் செல்லும் போது தன்னின் வலியவர் முன் தான் நிற்பதை நினைக்க.
கொக்கொக்க கூம்பும் பருவத்து மற்றதன்
குத்தொக்க சீர்த்த விடத்து
இளங்குமரனார்
நிறைவேறாப் பொழுதில் கொக்குப் போல் இருந்து நிறை வேறும் பொழுதில் அதன் குத்துப்போல் முடித்துவிடுக
இளைதாக முண்மரங் கொல்க களையுநர்
கைகொல்லுங் காழ்த்த விடத்து.
இளங்குமரனார்
இளமையாய் இருக்கும் போதே முள்மரத்தை வெட்டுக; இன்றேல், வெட்டுபவர் கை வருந்த முற்றும்.
மருந்தோமற் றூனோம்பும் வாழ்க்கை பெருந்தகைமை
பீடழிய வந்த விடத்து
இளங்குமரனார்
சிறப்பெல்லாம் நிலைகுலையும் போது, உடலைக் காப்பது என்ன சாவுதாரா மருந்தாகி விடுமோ?
வாழ்த லுயிர்க்கன்ன ளாயிழை சாதல்
அதற்கன்ன ணீங்கு மிடத்து
இளங்குமரனார்
கூடி இருக்கும்போது உயிராக உள்ளாள்; பிரியும் போது சாதற்கு ஒப்பாக உள்ளாள்.
எழுதுங்காற் கோல்காணாக் கண்ணேபோற் கொண்கன்
பழிகாணேன் கண்ட விடத்து
இளங்குமரனார்
கண்மை எழுதும்போது எழுது கோலைக் காணாத கண்ணைப் போல் அவரைக் கண்டால் அவர் குறை காணேன்.