வார்
என்று முடியும் குறள்கள்
மலர்மிசை யேகினான் மாணடி சேர்ந்தார்
நிலமிசை நீடுவாழ் வார்
இளங்குமரனார்
மலரினும் மேம்பட்ட மெல்லியவன் வழியைப் பற்றிக் கொண்டவர் நெடுங்காலம் இனிது வாழ்வர்.
பொறிவாயி லைந்தவித்தான் பொய்தீ ரொழுக்க
நெறிநின்றார் நீடுவாழ் வார்
இளங்குமரனார்
ஐம்பொறிகளையும் பக்குவப் படுத்தியவனின் மெய்யான வழியில்நிலை பெற்றவர், நெடுங்காலம் வாழ்வர்.
தினைத்துணை நன்றி செயினும் பனைத்துணையாக்
கொள்வர் பயன்றெரி வார்
இளங்குமரனார்
மிகச் சிறிய அளவே நன்மை செய்தாலும் நன்றி அறிந்தவர் மிகப் பெரிய அளவாக மதித்துப் போற்றுவர்.
விளிந்தாரின் வேறல்லர் மன்ற தெளிந்தாரிற்
றீமை புரிந்தொழுகு வார்
இளங்குமரனார்
மிகத் தெரிந்தவர் மனையிலும் தீய நடவடிக்கை யுடையவர் இறந்து போனவருள் வேறானவர் அல்லர்.
பொருணீங்கிப் பொச்சாந்தார் ரென்ப ரருணீங்கி
யல்லவை செய்தொழுகு வார்
இளங்குமரனார்
இரக்கம் இல்லாது தீமை செய்து வாழ்பவர் பொருளும் புகழும் இல்லாதவர் ஆவர் என்று கூறுவர்.
தினைத்துணையாங் குற்றம் வரினும் பனைத்துணையாக்
கொள்வர் பழிநாணு வார்
இளங்குமரனார்
இழிவுக்கு வெட்கப்படுபவர், சிறிதளவு குறை வந்தாலும் அதனை மிகப் பெரிதளவாகக் கருதுவர்.
அகலா தணுகாது தீக்காய்வார் போல்க
விகல்வேந்தர்ச் சேர்ந்தொழுகு வார்
இளங்குமரனார்
வலிய ஆட்சியரை நெருங்கிப் பழகுபவர், மிக விலகாதும் நெருங்காதும் தீக்காய்வார் போல் அமைவாராக.
புல்லவையுட் பொச்சாந்துஞ் சொல்லற்க நல்லவையு
ணன்கு செலச்சொல்லு வார்
இளங்குமரனார்
சான்றோர் அவையில் பதியச் சொல்ல வல்லவர் சால்பில் லார் அவையில் மறந்தும் கூடச் சொல்லாதிருப்பாராக
கற்றாருட் கற்றா ரெனப்படுவர் கற்றார்முற்
கற்ற செலச்சொல்லு வார்
இளங்குமரனார்
கற்றவரிற் சிறத்த கற்றவர் என்பவர், கற்றவர்முன் தாம் கற்றதைப் பதியுமாறு சொல்பவர் ஆவர்.
கல்லா தவரிற் கடையென்ப கற்றறிந்தும்
நல்லார் அவை அஞ்சுவார்
இளங்குமரனார்
படித்தும் அறிஞர் அவையில் பேச அஞ்சுபவர் படியாக வரினும் கீழானவர் ஆவர்.
எரியாற் சுடப்படினு முய்வுண்டா முய்யார்
பெரியார்ப் பிழைத்தொழுகு வார்
இளங்குமரனார்
எரிநெருப்புக்குத் தப்பினும் தப்புவர்; பெரியவர்க்கு மாறாகநடப்பவர் தப்பமாட்டார்.
உட்கப் படாஅ ரொளியிழப்ப ரெஞ்ஞான்றுங்
கட்காதல் கொண்டொழுகு வார்
இளங்குமரனார்
எப்பொழுதும் மதுமயக்கில் இருப்பவர் வீரத்தையும் மதிப்பையும் இழந்து விடுவார்.
ஊழி பெயரினுந் தாம்பெயரார் சான்றாண்மைக்
காழி யெனப்படு வார்
இளங்குமரனார்
சான்றாண்மைக் கடலாக இருப்பவர் மாறாத இயற்கை மாறினாலும் தாம் மாறார்.
மலரினு மெல்லிது காமஞ் சிலரதன்
செவ்வி தலைப்படு வார்
இளங்குமரனார்
மலரைப் பார்க்கிலும் மென்மையானது காதல். ஆனால் அதன் பக்குவமறிந்து கொள்வார் சிலரே.