நோய்
என்று முடியும் குறள்கள்
சார்புணர்ந்து சார்பு கெடவொழுகின் மற்றழித்துச்
சார்தரா சார்தரு நோய்
இளங்குமரனார்
மெய்ப் பொருளை உணர்ந்து பொய்ப்பொருள் விலகுமாறு நடந்தால் மீண்டும் அடையும் துன்பம் அடையா.
காமம் வெகுளி மயக்க மிவைமூன்றி
னாமங் கெடக்கெடு நோய்
இளங்குமரனார்
விருப்பு வெறுப்பு தெளிவில்லாமை என்னும் மூன்றன் அச்சமும் இல்லையானால் துன்பமும் இல்லையாகும்.
எதிரதாக் காக்கு மறிவினார்க் கில்லை
யதிர வருவதோர் நோய்
இளங்குமரனார்
வர இருப்பதை முன்னரே அறிந்து காத்துக் கொள்ள வல்லவர்க்கு அதிர்ச்சியுண்டாக்கும் துன்பம் வராது.
ஏவவுஞ் செய்கலான் றான்றேறா னவ்வுயிர்
போஒ மளவுமோர் நோய்
இளங்குமரனார்
பிறர் சொல்லவும் செய்யாதவன், தானே தெளியாதவன்இறக்கும் அளவும் அனைவர்க்கும் நோயே ஆவன்.
இகலென்ப வெல்லா வுயிர்க்கும் பகலென்னும்
பண்பின்மை பாரிக்கும் நோய்
இளங்குமரனார்
பிரிவினை எனும் பண்பில்லா நோயை எல்லா உயிர்களுக்கும் பெருக்கும் தன்மையை 'இகல்' என்பர்.
இழிவறிந் துண்பான்க ணின்பம்போ னிற்குங்
கழிபே ரிரையான்க ணோய்
இளங்குமரனார்
செரித்ததை அறிந்து உண்பவனுக்கு உள்ள இன்பம் போல் பெருந்தீனியனுக்குத் துன்பம் உண்டாம்.
ஊரவர் கௌவை யெருவாக அன்னைசொல்
நீராக நீளுமிந் நோய்
இளங்குமரனார்
ஊரார் பழிச்சொல் உரமாகவும், தாய் சொல் நீராகவும் வளர்கிறது காமப் பயிர்.
காலை யரும்பிப் பகலெல்லாம் போதாகி
மாலை மலருமிந் நோய்
இளங்குமரனார்
காலையில் அரும்பாகிப் பகலில் மொக்காகி மாலையில் மலர்கின்றது பிரிவு நோய்.