ஊர்
என்று முடியும் குறள்கள்
இமைப்பிற் கரப்பாக் கறிவ லனைத்திற்கே
யேதில ரென்னுமிவ் வூர்
இளங்குமரனார்
கண்ணைத் திறந்தால் மறைந்துவிடுவார்; அதற்கே அன்பிலார் என்கிறதே ஊர்.
உவந்துறைவ ருள்ளத்து ளென்று மிகந்துறைவ
ரேதில ரென்னுமிவ் வூர்
இளங்குமரனார்
உள்ளத்துள் மகிழ்வாக உள்ளார் கணவர். அவர் அயலாகப் பிரிந்தார் என்கிறதே ஊர்.
மலரன்ன கண்ணா ளருமை யறியா
தலரெமக் கீந்ததிவ் வூர்
இளங்குமரனார்
மலர் போலும் கண்ணினளின் சிறப்பை அறியாமல் பழியை எமக்கு ஊர் தந்தது.
தாம்வேண்டி நல்குவர் காதலர் யாம்வேண்டிற்
கௌவை யெடுத்ததிவ் வூர்
இளங்குமரனார்
நாம் விரும்பும் பழியை ஊர் கூறுகின்றது. ஆனால் அவர் விரும்பினால் அல்லவோ பயனாம்.