உள்ளுவ
என்று தொடங்கும் குறள்கள்
உள்ளுவ தெல்லா முயர்வுள்ளல் மற்றது
தள்ளினுந் தள்ளாமை நீர்த்து
இளங்குமரனார்
நினைப்பது எல்லாம் உயர்வையே நினைத்தல் வேண்டும். அது நிறைவேறாவிடினும் அதனைக் கொள்ளல் வேண்டும்.
உள்ளுவன் மன்யான் மறப்பின் மறப்பறியே
னொள்ளமர்க் கண்ணாள் குணம்
இளங்குமரனார்
மறந்தால் அல்லவோ நினைப்பேன்? போரிடும் கண்ணை யுடையவள் இயல்பை மறவேன்.
உள்ளுவன் மன்யா னுரைப்ப தவர்திறமால்
கள்ளம் பிறவோ பசப்பு
இளங்குமரனார்
நினைப்பதும் அவரையே; பேசுவதும் அவரையே; ஆயினும் நிறமாற்றம் வஞ்சிக்கிறதே.