துணை
என்று முடியும் குறள்கள்
அன்றறிவா மென்னா தறம்செய்க மற்றது
பொன்றுங்காற் பொன்றாத் துணை
இளங்குமரனார்
பின்னே பார்க்கலாம் என்னாது அறம் செய்க; அதுவே இறக்கும் போதும் இறவாத் துணை.
இல்வாழ்வா னென்பா னியல்புடைய மூவர்க்கு
நல்லாற்றி னின்ற துணை
இளங்குமரனார்
இல்வாழ்வு வாழ்பவன் தன் தந்தை, தாய், மனைவி ஆகிய மூவர்க்கும் நிலைத்த துணையாவன்.
துறந்தார்க்குத் துவ்வா தவர்க்கு மிறந்தார்க்கு
மில்வாழ்வா னென்பான் றுணை
இளங்குமரனார்
பற்றற்றோர், வறியவர், வெளியேறி இரப்பவர் என்பவர்க்கு இல்வாழ்வான் துணையாவன்.
மனைத்தக்க மாண்புடைய ளாகித்தற் கொண்டான்
வளத்தக்காள் வாழ்க்கைத் துணை
இளங்குமரனார்
குடும்பத்திற்குத் தக்க பெருமையும் வருவாய்க்குத் தக்க வாழ்வும் உடையவள் நல்ல துணைவி ஆவள்.
அறத்திற்கே யன்புசார் பென்ப வறியார்
மறத்திற்கு மஃதே துணை
இளங்குமரனார்
அன்பு உருக்கத்திற்கே உரியது என்பவர் அறியார்; அஃது உருக்குப் போன்ற உறுதிக்கும் உரியதாகும்.
பரிந்தோம்பிக் காக்க வொழுக்கந் தெரிந்தோம்பித்
தேரினும் மஃதே துணை
இளங்குமரனார்
ஒழுக்கத்தை மிக முயன்று காத்தல் வேண்டும்; ஏனெனில் அதுவே அரிய துணையாகும்.
நல்லாற்றா னாடியருளாள்க பல்லாற்றாற்
றேரினு மஃதே துணை
இளங்குமரனார்
நல்ல வகையால் எண்ணி இரக்கம் கொள்ள வேண்டும். பலவகையால் எண்ணினும் அவ்விரக்கமே துணை.
இறந்தா ரிறந்தா ரனையர் சினத்தைத்
துறந்தார் துறந்தார் துணை
இளங்குமரனார்
சினத்தின் எல்லை கடந்தவர் இறந்தவரே; அச்சினத்தைக் கொள்ளாமல் விட்டவர் துறவியர் ஒப்பவரே.
கற்றில னாயினுங் கேட்க வஃதொருவன்
ஒற்கத்துக்கு கூற்றாந் துணை
இளங்குமரனார்
ஒருவன் கற்க வாய்ப்பு இல்லாமல் இருந்தாலும் கேட்டறிதல், வறட்சியில் போதில் ஊற்று நீரைப் போல் உதவும்.
அறனறிந் தான்றமைந்த சொல்லானெஞ் ஞான்றுந்
திறனறிந்தான் றேர்ச்சித் துணை
இளங்குமரனார்
அறத்தை அறிந்து, நிறைந்தமைந்த சொல்லையுடையவன், எப்பொழுதும் ஆராயத்தக்க துணை ஆவன்.
மன்னுயி ரெல்லாந் துயிற்றி யளித்திரா
வென்னல்ல தில்லை துணை
இளங்குமரனார்
எல்லா உயிர்களையும் உறங்கச் செய்யும் இரவிலும் என்னையன்றித் துணை எனக்கில்லை.
புன்கண்ணை வாழி மருண்மாலை யெங்கேள்போல்
வன்கண்ண தோநின் றுணை
இளங்குமரனார்
மயக்கும் மாலையே நீ கொடியாய்; உன் துணையும் என் துணைபோல் கொடியதோ?