சுடும்
என்று முடியும் குறள்கள்
தன்னெஞ் சறிவது பொய்யற்க பொய்த்தபின்
றன்னெஞ்சே தன்னைச் சுடும்
இளங்குமரனார்
தன் மனம் அறியப் பொய் சொல்லல் ஆகாது; ஏனெனில் பொய் சொன்னபின் தன்மளமே தன்னை வருத்தும்.
சினமென்னுஞ் சேர்ந்தாரைக் கொல்லி இனமென்னு
மேமப் புணையைச் சுடும்
இளங்குமரனார்
சினம் என்பது ஆதனை உடையவரைக் கொல்லும் தீயாகும்; அது தன் சுற்றம் என்னும் பாதுகாப்பையும் எரிக்கும்.
கெடுங்காலைக் கைவிடுவார் கேண்மை யடுங்காலை
யுள்ளினு முள்ளஞ் சுடும்
இளங்குமரனார்
அழிவுப் பொழுதில் கைவிட்டுச் செல்வாரைப், போர்க்களத்தில் பகைவன் அழிக்கும் போது நினைப்பினும் மனத்தைச் சுடும்.
மறப்பி னெவனாவன் மற்கொன் மறப்பறியேன்
உள்ளினு முள்ளஞ் சுடும்
இளங்குமரனார்
அவரை மறந்தால் என்ன ஆவேன்? மறவேன்; ஆனால் நினைக்கவே நெஞ்சம் சுடுகிறது.