அளறு
என்று முடியும் குறள்கள்
உண்ணாமை யுள்ள துயிர்நிலை யூனுண்ண
வண்ணாத்தல் செய்யா தளறு
இளங்குமரனார்
புலாலுண்ணாத உடலே உயிர் நிற்கும் உடல்; களர் நிலம் கூடப் புலால் உண்ணத் தானே வாயைத் திறவாது.
ஒருமைச் செயலாற்றும் பேதை யெழுமையுந்
தான்புக் கழுந்து மளறு
இளங்குமரனார்
அறியாமையில் ஒருப்பட்டுச் செயல்புரியும் அறிவிலி பின்வரும் காலமெல்லாம் துன்பச் சேற்றுள் அழுந்துவன்.
வரைவிலா மாணிழையார் மென்றோள் புரையிலாப்
பூரியர்க ளாழு மளறு
இளங்குமரனார்
கட்டில்லாத அழகினர் மெத்தென்றதோள், உயர்விலா இழிஞர் அழுந்தும் சேறாகும்.