பகை
என்று தொடங்கும் குறள்கள்
பகைபாவ மச்சம் பழியென நான்கு
மிகவாவா மில்லிறப்பான் கண்
இளங்குமரனார்
பிறன் மனையைத் தேடிச் செல்பவனுக்குப் பகை பாவம் அச்சம் பழி என்பவை நீங்கவே நீங்கா.
பகைமையுங் கேண்மையுங் கண்ணுரைக்குங் கண்ணின்
வகைமை யுணர்வார்ப் பெறின்
இளங்குமரனார்
கண்காட்டும் குறிப்பு வகையை அறிவாரைப் பெற்றால் பகைநட்பு என்பவற்றைக் கண்களே காட்டிவிடும்.
பகையகத்துச் சாவா ரெளிய ரரிய
அவையகத் தஞ்சா தவர்
இளங்குமரனார்
போரில் துணிந்து போரிட்டுச் சாகின்றவர் பலர். ஆனால், கற்றோர் அவையில் பேச வல்லவர் மிகச் சிலர்.
பகையகத்துப் பேடிகை யொள்வா ளவையகத்து
அஞ்சு மவன்கற்ற நூல்
இளங்குமரனார்
அவையில் பேச அஞ்சுவோன் கற்ற நூல் கோழையின் கையில் உள்ள படைக்கருவி போன்றது.
பகைநட்பாங் காலம் வருங்கான் முகநட்
டகநட் பொரீஇ விடல்
இளங்குமரனார்
பகையாயினார் நண்பராகும் காலம் வருமானால் முகத்தால் நண்பராய் மனநட்பை ஒழித்து விடுக.
பகையென்னும் பண்பி லதனை யொருவன்
நகையேயும் வேண்டற்பாற் றன்று
இளங்குமரனார்
பகை எனப்படும் பண்பற்ற ஒன்றை ஒருவன் விளையாட்டுக்காகக் கூட விரும்புதல் ஆகாது.
பகைநட்பாக் கொண்டொழுகும் பண்புடை யாளன்
தகைமைக்கட் டங்கு முலகு
இளங்குமரனார்
பகையாக இருப்பாரையும் நட்பாகக் கொள்ள வல்லான் பெருந்தன்மையில் உலகம் உய்யும்.